Skrawek błękitu to spojrzenie w górę, przez zielone sklepienie liści, ku światłu i przestrzeni. Obraz ukazuje moment kontemplacji: zatrzymania pod koronami drzew, kiedy niebo przebija się przez liściaste ażurowe zasłony i koi swoim chłodnym błękitem. Kompozycja zbudowana jest z miękkich, organicznych plam koloru, które zdają się pulsować życiem, poruszać w rytmie letniego wiatru. Technika tuszu alkoholowego nadaje liściom i niebu transparentność i lekkość, a delikatne zarysy pni wprowadzają strukturę, nie zakłócając jednocześnie wrażenia swobodnego oddychania naturą. Dominują zielenie, żywe, wilgotne, świetliste, splecione z turkusami i głębokim błękitem, który niczym okno otwiera się pośrodku obrazu. Skrawek błękitu to opowieść o ukojeniu, o prostym zachwycie, który rodzi się w chwilach, gdy patrzymy w górę i na nowo odnajdujemy przestrzeń dla siebie: w naturze i w sobie.