Trzy słońca to obraz, w którym blask przybiera materialną formę. Trzy centralne, promieniste struktury, wykonane z metalicznych, lśniących faktur, przypominają słońca zawieszone w abstrakcyjnej przestrzeni, która jest jednocześnie niebem, wodą i snem. Każde z nich lśni inaczej: jedno złotem, drugie srebrem, trzecie miedzianą poświatą, jakby symbolizowały trzy energie, trzy stany istnienia, trzy momenty w czasie. Tło obrazu, zbudowane z rozlewających się plam błękitu, różu, fioletu i czerni, tworzy wrażenie głębi i ruchu. Kolory migoczą, jakby zanurzone w kosmicznym eterze lub wspomnieniu nocy rozświetlonej światłem wewnętrznym. Kompozycja balansuje między ekspresją a medytacją, jest jednocześnie żywa i wyciszona. Trzy słońca to opowieść o świetle jako sile twórczej, o tym, co nas ogrzewa, prowadzi, i co, nawet w najtrudniejszych chwilach, nigdy do końca nie gaśnie.