Geometryczne formy porządkują przestrzeń obrazu, jednak to odciski dłoni stają się jego najważniejszym elementem. Widoczne na złotym i różowym prostokącie są śladami obecności zapisanej w pamięci – wspomnień, emocji i relacji, które pozostają mimo upływu czasu. Złoto symbolizuje to, co najcenniejsze: bliskość, pamięć i trwały ślad drugiego człowieka. Delikatne różowe odciski przypominają wspomnienia, które z biegiem lat stają się subtelniejsze, lecz nigdy całkowicie nie znikają. Intensywna czerwona dłoń jest symbolem najsilniejszych emocji – miłości, tęsknoty, bólu i pragnienia bliskości.

„Dotyk nieobecności” opowiada o ludziach, którzy odeszli lub są daleko, ale pozostawili po sobie niewidzialny ślad. Ich obecność nie jest już fizyczna, lecz trwa w pamięci, gestach i emocjach. To refleksja nad tym, że nawet nieobecność może pozostawić dotyk, którego nie da się wymazać.